Η Ουάσιγκτον συγχέει την τακτική υπεροχή με τη στρατηγική επιτυχία
Την άποψη ότι η αύξηση των ροών αργού πετρελαίου μέσω των Στενών του Hormuz δεν αποτελεί από μόνη της ένδειξη επιτυχίας της αμερικανικής στρατηγικής στον πόλεμο με το Ιράν διατυπώνει ο πρώην Αμερικανός διπλωμάτης Alan Air σε ανάλυσή του στο «Atlantic».
Όπως υποστηρίζει, οι υποστηρικτές του πολέμου με το Ιράν έχουν παρουσιάσει την πρόσφατη αύξηση της ροής αργού πετρελαίου από τα Στενά του Hormuz ως ένδειξη ότι η αμερικανική στρατηγική αποδίδει τελικά.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, εμφανίζεται, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, τόσο βέβαιος για αυτή την εξέλιξη ώστε πρόσφατα απέρριψε το επταήμερο σχέδιο που είχε προτείνει το υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν για τον τερματισμό του πολέμου και την επαναλειτουργία των Στενών του Hormuz.
«Κερδίζουμε πολύ αποφασιστικά», έχει δηλώσει με υπερηφάνεια ο Donald Trump.
Η Ουάσιγκτον συγχέει την τακτική υπεροχή με τη στρατηγική επιτυχία
Ο Alan Air υποστηρίζει ότι η αμερικανική κυβέρνηση συγχέει την τακτική υπεροχή με τη στρατηγική επιτυχία.
Επτά μήνες μετά την έναρξη ενός πολέμου, τον οποίο οι Αμερικανοί σχεδιαστές εκτιμούσαν ότι θα διαρκούσε τέσσερις έως πέντε εβδομάδες, η αντίληψη της κυβέρνησης Trump για το Ιράν παραμένει, σύμφωνα με τον ίδιο, βαθιά λανθασμένη.
Η αύξηση των εξαγωγών πετρελαίου μέσω των Στενών του Hormuz, σημειώνει, δεν σημαίνει ότι οι ΗΠΑ βρίσκονται κοντά στο να τερματίσουν τον πόλεμο με τους δικούς τους όρους.
Η αυτοπεποίθηση του Αμερικανού προέδρου, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, οφείλεται εν μέρει στην πεποίθηση που του αποδίδεται ότι η έκβαση του πολέμου θα κριθεί τελικά από το ποια πλευρά μπορεί να αντέξει για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα τον οικονομικό πόνο και την πίεση.
Η οικονομία του Ιράν υπό ασφυκτική πίεση
Η αντίστροφη μέτρηση για την ιρανική οικονομία φαίνεται να επιταχύνεται.
Ο αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών από το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό έχει, σύμφωνα με την ανάλυση, αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματικός, ενώ αντίστοιχο αποτέλεσμα, αν και σε μικρότερο βαθμό, είχε και η επιχείρηση οικονομικού «στραγγαλισμού» του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών.
Το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών είχε χαρακτηρίσει τον Αύγουστο την επιχείρηση ως «άνευ προηγουμένου εκστρατεία για την αποκοπή των τελευταίων οικονομικών αρτηριών που κρατούν το Ιράν όρθιο».
Η ιρανική οικονομία αντιμετώπιζε προβλήματα ήδη πριν από τον πόλεμο. Πλέον, σύμφωνα με το κείμενο, έχει εισέλθει σε κρίση.
Το ιρανικό ριάλ διαπραγματεύεται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, πάνω από 2,5 εκατ. ριάλ ανά δολάριο, έναντι περίπου 1,2 εκατ. ριάλ πριν από τον πόλεμο.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ιρανικής κυβέρνησης, ο ετήσιος πληθωρισμός στα τρόφιμα είχε ξεπεράσει το 125% στα τέλη Αυγούστου.
Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προβλέπει ότι η οικονομία του Ιράν θα συρρικνωθεί κατά 5,4% το 2026, ενώ η αμερικανική κυβέρνηση έχει εκτιμήσει ότι το Ιράν βρίσκεται σε μια «σπείρα θανάτου».
Τα Στενά του Hormuz στο επίκεντρο
Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση Trump φαίνεται να θεωρεί ότι η οικονομική πίεση στις ΗΠΑ έχει περιοριστεί, καθώς το Ιράν δεν μπορεί πλέον να κλείσει ή ακόμη και να περιορίσει δραστικά τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Hormuz.
Η δυνατότητα του Ιράν να ελέγχει το συγκεκριμένο στρατηγικό πέρασμα, μέσω θαλάσσιων ναρκών και επιθέσεων σε πετρελαιοφόρα, είχε οδηγήσει τις ημερήσιες διελεύσεις πετρελαίου από περίπου 20 εκατ. βαρέλια πριν από τον πόλεμο σε λιγότερα από 3 εκατ. βαρέλια τον Μάρτιο.
Στα τέλη Αυγούστου, ωστόσο, ο αμερικανικός στρατός ανακοίνωσε ότι είχε επιτύχει ένα «σημαντικό ορόσημο»: οι αμερικανικές δυνάμεις είχαν απομακρύνει τις νάρκες από τις θαλάσσιες οδούς διέλευσης των Στενών.
Σε ανακοίνωση της αμερικανικής Κεντρικής Διοίκησης στα μέσα Σεπτεμβρίου αναφερόταν επίσης ότι τα Στενά του Hormuz ήταν «ανοιχτά στη ναυσιπλοΐα».
Αυξήθηκαν ξανά οι εξαγωγές πετρελαίου
Οι εξαγωγές πετρελαίου από την περιοχή αυξήθηκαν σημαντικά τον Σεπτέμβριο.
Σύμφωνα με εκτίμηση της JPMorgan, η οποία δημοσιεύθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στα τέλη του προηγούμενου μήνα, οι περιφερειακές εξαγωγές είχαν επιστρέψει σε επίπεδο μόλις 11% χαμηλότερο από εκείνο πριν από τον πόλεμο.
Η εταιρεία ναυτιλιακών πληροφοριών Kpler εκτίμησε ότι η μέση ημερήσια διέλευση πετρελαίου από τα Στενά ανήλθε τον Σεπτέμβριο στα 10 εκατ. βαρέλια.
Επιπλέον, άλλα 6 εκατ. βαρέλια διοχετεύονταν εκτός της περιοχής μέσω λιμανιών και αγωγών που δεν διέρχονται από τα Στενά του Hormuz.
Ένας από τους λόγους για την επανεκκίνηση των ροών πετρελαίου είναι ότι πετρελαϊκές εταιρείες από τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ και το Κουβέιτ, σε συνεργασία με το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό, έχουν ξεκινήσει ιδιαίτερα επικίνδυνες επιχειρήσεις μεταφοράς πετρελαίου.
Στόχος τους είναι να κινηθούν παρά την απειλή ιρανικών αντιπλοϊκών πυραύλων και drones που απειλούν τα Στενά.
Η επικίνδυνη μεταφορά από πλοίο σε πλοίο
Τα πλοία μεταφοράς πετρελαίου που εκτελούν τις συγκεκριμένες διαδρομές απενεργοποιούν τους πομπούς τους μέσα στη θαλάσσια οδό, φορτώνουν πετρέλαιο και στη συνέχεια αποχωρούν από τα Στενά κινούμενα κοντά στις ακτές του Ομάν.
Κατά τη διέλευσή τους προστατεύονται από αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη και επιθετικά ελικόπτερα του Πολεμικού Ναυτικού.
Όταν φτάσουν σε ασφαλή ύδατα, μεταφέρουν το φορτίο αργού πετρελαίου σε μεγαλύτερα υπερδεξαμενόπλοια, προκειμένου το πετρέλαιο να μεταφερθεί στον τελικό προορισμό του.
«Δεν είναι ούτε βιώσιμο ούτε επεκτάσιμο»
Ωστόσο, σύμφωνα με τον Alan Air, η νέα κατάσταση στα Στενά του Hormuz «δεν είναι ούτε βιώσιμη ούτε επεκτάσιμη» σε μεγαλύτερη κλίμακα.
Η μεταφορά πετρελαίου από πλοίο σε πλοίο είναι επικίνδυνη και δαπανηρή, ενώ εξαρτάται από την ενεργό στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ.
Αυτή τη στιγμή, η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή περιλαμβάνει δύο ομάδες κρούσης αεροπλανοφόρων, ενώ μια τρίτη βρίσκεται καθ' οδόν.
Παράλληλα, η διέλευση από τα Στενά παραμένει επικίνδυνη.
Κατά την εβδομάδα που ολοκληρώθηκε στις 5 Οκτωβρίου, τουλάχιστον οκτώ πετρελαιοφόρα δέχθηκαν επίθεση, ενώ το Πολυεθνικό Κέντρο Πληροφοριών Θαλάσσιας Ασφάλειας, που εδρεύει στο Μπαχρέιν, εξακολουθεί να αξιολογεί το επίπεδο απειλής για τη διέλευση των Στενών ως «σοβαρό».
Σύμφωνα με τον Οργανισμό Ναυτιλιακών Επιχειρήσεων Εμπορίου του Ηνωμένου Βασιλείου (UKMTO), η κίνηση των πλοίων στα Στενά παραμένει 75% χαμηλότερη από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο.
Η παγκόσμια προσφορά πετρελαίου παραμένει υπό πίεση
Η παγκόσμια προσφορά αργού πετρελαίου και πετρελαϊκών προϊόντων εξακολουθεί να υπολείπεται της ζήτησης, ενώ οι εξαγωγές πετρελαϊκών προϊόντων από την περιοχή έχουν ανακάμψει μόλις στο 58% των κανονικών επιπέδων πριν από τον πόλεμο.
Η Anna Sobasich, αναλύτρια εμπορικού κινδύνου στην Kpler, δήλωσε πρόσφατα στους «New York Times» ότι η αύξηση του αριθμού των πλοίων και του όγκου πετρελαίου που διέρχεται από την περιοχή σε σχέση με τις πρώτες ημέρες του πολέμου «δεν σημαίνει ότι οι ροές έχουν επιστρέψει στην κανονικότητα».
Το Ιράν μπορεί να αντέξει περισσότερο πόνο
Ο Donald Trump ενδέχεται να έχει δίκιο, σύμφωνα με τον Alan Air, στην εκτίμησή του ότι ο οικονομικός πόνος αυξάνεται ταχύτερα στο Ιράν από ό,τι στις ΗΠΑ.
Ωστόσο, το Ιράν διεξάγει έναν πόλεμο που θεωρεί υπαρξιακό και, ως εκ τούτου, είναι πιθανό να αντέξει επίπεδα πίεσης πολύ υψηλότερα από εκείνα που θα μπορούσε να αντέξει μια αμερικανική κυβέρνηση που εμπλέκεται σε έναν μη δημοφιλή πόλεμο.
Η απότομη αύξηση των τιμών της βενζίνης και του πετρελαίου κίνησης θα μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα στους Ρεπουμπλικάνους στις ενδιάμεσες εκλογές του επόμενου μήνα στις ΗΠΑ.
Το Ιράν, αντίθετα, διαθέτει εκτεταμένες και δοκιμασμένες υποδομές και έχει δείξει ότι δεν διαμορφώνει την πολιτική του με βάση εκλογικούς υπολογισμούς.
Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, η κυβέρνηση Trump φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται ότι οι Ιρανοί αξιωματούχοι έχουν πλέον γίνει περισσότερο στρατιωτικοποιημένοι.
Ως αποτέλεσμα, απέναντι στην κλιμάκωση της αμερικανικής οικονομικής πίεσης και την επιδείνωση της στρατηγικής κατάστασης, είναι πολύ πιθανότερο να επιλέξουν, σύμφωνα με την ανάλυση, στρατιωτική κλιμάκωση αντί για υποχώρηση.
Το μάθημα του Βιετνάμ
Ο Alan Air παραπέμπει, τέλος, σε ένα περιστατικό που φέρεται να συνέβη λίγο μετά το τέλος του πολέμου του Βιετνάμ.
Σύμφωνα με την ιστορία, ένας Αμερικανός συνταγματάρχης φέρεται να είπε στον Βιετναμέζο ομόλογό του:
«Ποτέ δεν μας νικήσατε στο πεδίο της μάχης».
Ο Βιετναμέζος συνταγματάρχης φέρεται να σκέφτηκε για λίγο και στη συνέχεια απάντησε:
«Μπορεί να είναι έτσι, αλλά αυτό είναι άσχετο».
Για τον συγγραφέα, το ίδιο ενδέχεται να ισχύει και στην περίπτωση του Ιράν.
Ναι, οι ΗΠΑ έχουν καταστρέψει μεγάλο μέρος των στρατιωτικών δυνατοτήτων του Ιράν.
Ναι, οι ΗΠΑ έχουν παραλύσει την ιρανική οικονομία και έχουν οδηγήσει ακόμη περισσότερους Ιρανούς σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες διαβίωσης.
Και ναι, οι ΗΠΑ εξάγουν πλέον περισσότερο πετρέλαιο από την περιοχή σε σχέση με την αρχή του πολέμου.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον Alan Air, κανένα από τα παραπάνω δεν φέρνει τις ΗΠΑ ιδιαίτερα πιο κοντά στη νίκη.
www.bankingnews.gr
Όπως υποστηρίζει, οι υποστηρικτές του πολέμου με το Ιράν έχουν παρουσιάσει την πρόσφατη αύξηση της ροής αργού πετρελαίου από τα Στενά του Hormuz ως ένδειξη ότι η αμερικανική στρατηγική αποδίδει τελικά.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, εμφανίζεται, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, τόσο βέβαιος για αυτή την εξέλιξη ώστε πρόσφατα απέρριψε το επταήμερο σχέδιο που είχε προτείνει το υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν για τον τερματισμό του πολέμου και την επαναλειτουργία των Στενών του Hormuz.
«Κερδίζουμε πολύ αποφασιστικά», έχει δηλώσει με υπερηφάνεια ο Donald Trump.
Η Ουάσιγκτον συγχέει την τακτική υπεροχή με τη στρατηγική επιτυχία
Ο Alan Air υποστηρίζει ότι η αμερικανική κυβέρνηση συγχέει την τακτική υπεροχή με τη στρατηγική επιτυχία.
Επτά μήνες μετά την έναρξη ενός πολέμου, τον οποίο οι Αμερικανοί σχεδιαστές εκτιμούσαν ότι θα διαρκούσε τέσσερις έως πέντε εβδομάδες, η αντίληψη της κυβέρνησης Trump για το Ιράν παραμένει, σύμφωνα με τον ίδιο, βαθιά λανθασμένη.
Η αύξηση των εξαγωγών πετρελαίου μέσω των Στενών του Hormuz, σημειώνει, δεν σημαίνει ότι οι ΗΠΑ βρίσκονται κοντά στο να τερματίσουν τον πόλεμο με τους δικούς τους όρους.
Η αυτοπεποίθηση του Αμερικανού προέδρου, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, οφείλεται εν μέρει στην πεποίθηση που του αποδίδεται ότι η έκβαση του πολέμου θα κριθεί τελικά από το ποια πλευρά μπορεί να αντέξει για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα τον οικονομικό πόνο και την πίεση.
Η οικονομία του Ιράν υπό ασφυκτική πίεση
Η αντίστροφη μέτρηση για την ιρανική οικονομία φαίνεται να επιταχύνεται.
Ο αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών από το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό έχει, σύμφωνα με την ανάλυση, αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματικός, ενώ αντίστοιχο αποτέλεσμα, αν και σε μικρότερο βαθμό, είχε και η επιχείρηση οικονομικού «στραγγαλισμού» του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών.
Το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών είχε χαρακτηρίσει τον Αύγουστο την επιχείρηση ως «άνευ προηγουμένου εκστρατεία για την αποκοπή των τελευταίων οικονομικών αρτηριών που κρατούν το Ιράν όρθιο».
Η ιρανική οικονομία αντιμετώπιζε προβλήματα ήδη πριν από τον πόλεμο. Πλέον, σύμφωνα με το κείμενο, έχει εισέλθει σε κρίση.
Το ιρανικό ριάλ διαπραγματεύεται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, πάνω από 2,5 εκατ. ριάλ ανά δολάριο, έναντι περίπου 1,2 εκατ. ριάλ πριν από τον πόλεμο.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ιρανικής κυβέρνησης, ο ετήσιος πληθωρισμός στα τρόφιμα είχε ξεπεράσει το 125% στα τέλη Αυγούστου.
Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προβλέπει ότι η οικονομία του Ιράν θα συρρικνωθεί κατά 5,4% το 2026, ενώ η αμερικανική κυβέρνηση έχει εκτιμήσει ότι το Ιράν βρίσκεται σε μια «σπείρα θανάτου».
Τα Στενά του Hormuz στο επίκεντρο
Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση Trump φαίνεται να θεωρεί ότι η οικονομική πίεση στις ΗΠΑ έχει περιοριστεί, καθώς το Ιράν δεν μπορεί πλέον να κλείσει ή ακόμη και να περιορίσει δραστικά τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Hormuz.
Η δυνατότητα του Ιράν να ελέγχει το συγκεκριμένο στρατηγικό πέρασμα, μέσω θαλάσσιων ναρκών και επιθέσεων σε πετρελαιοφόρα, είχε οδηγήσει τις ημερήσιες διελεύσεις πετρελαίου από περίπου 20 εκατ. βαρέλια πριν από τον πόλεμο σε λιγότερα από 3 εκατ. βαρέλια τον Μάρτιο.
Στα τέλη Αυγούστου, ωστόσο, ο αμερικανικός στρατός ανακοίνωσε ότι είχε επιτύχει ένα «σημαντικό ορόσημο»: οι αμερικανικές δυνάμεις είχαν απομακρύνει τις νάρκες από τις θαλάσσιες οδούς διέλευσης των Στενών.
Σε ανακοίνωση της αμερικανικής Κεντρικής Διοίκησης στα μέσα Σεπτεμβρίου αναφερόταν επίσης ότι τα Στενά του Hormuz ήταν «ανοιχτά στη ναυσιπλοΐα».
Αυξήθηκαν ξανά οι εξαγωγές πετρελαίου
Οι εξαγωγές πετρελαίου από την περιοχή αυξήθηκαν σημαντικά τον Σεπτέμβριο.
Σύμφωνα με εκτίμηση της JPMorgan, η οποία δημοσιεύθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στα τέλη του προηγούμενου μήνα, οι περιφερειακές εξαγωγές είχαν επιστρέψει σε επίπεδο μόλις 11% χαμηλότερο από εκείνο πριν από τον πόλεμο.
Η εταιρεία ναυτιλιακών πληροφοριών Kpler εκτίμησε ότι η μέση ημερήσια διέλευση πετρελαίου από τα Στενά ανήλθε τον Σεπτέμβριο στα 10 εκατ. βαρέλια.
Επιπλέον, άλλα 6 εκατ. βαρέλια διοχετεύονταν εκτός της περιοχής μέσω λιμανιών και αγωγών που δεν διέρχονται από τα Στενά του Hormuz.
Ένας από τους λόγους για την επανεκκίνηση των ροών πετρελαίου είναι ότι πετρελαϊκές εταιρείες από τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ και το Κουβέιτ, σε συνεργασία με το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό, έχουν ξεκινήσει ιδιαίτερα επικίνδυνες επιχειρήσεις μεταφοράς πετρελαίου.
Στόχος τους είναι να κινηθούν παρά την απειλή ιρανικών αντιπλοϊκών πυραύλων και drones που απειλούν τα Στενά.
Η επικίνδυνη μεταφορά από πλοίο σε πλοίο
Τα πλοία μεταφοράς πετρελαίου που εκτελούν τις συγκεκριμένες διαδρομές απενεργοποιούν τους πομπούς τους μέσα στη θαλάσσια οδό, φορτώνουν πετρέλαιο και στη συνέχεια αποχωρούν από τα Στενά κινούμενα κοντά στις ακτές του Ομάν.
Κατά τη διέλευσή τους προστατεύονται από αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη και επιθετικά ελικόπτερα του Πολεμικού Ναυτικού.
Όταν φτάσουν σε ασφαλή ύδατα, μεταφέρουν το φορτίο αργού πετρελαίου σε μεγαλύτερα υπερδεξαμενόπλοια, προκειμένου το πετρέλαιο να μεταφερθεί στον τελικό προορισμό του.
«Δεν είναι ούτε βιώσιμο ούτε επεκτάσιμο»
Ωστόσο, σύμφωνα με τον Alan Air, η νέα κατάσταση στα Στενά του Hormuz «δεν είναι ούτε βιώσιμη ούτε επεκτάσιμη» σε μεγαλύτερη κλίμακα.
Η μεταφορά πετρελαίου από πλοίο σε πλοίο είναι επικίνδυνη και δαπανηρή, ενώ εξαρτάται από την ενεργό στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ.
Αυτή τη στιγμή, η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή περιλαμβάνει δύο ομάδες κρούσης αεροπλανοφόρων, ενώ μια τρίτη βρίσκεται καθ' οδόν.
Παράλληλα, η διέλευση από τα Στενά παραμένει επικίνδυνη.
Κατά την εβδομάδα που ολοκληρώθηκε στις 5 Οκτωβρίου, τουλάχιστον οκτώ πετρελαιοφόρα δέχθηκαν επίθεση, ενώ το Πολυεθνικό Κέντρο Πληροφοριών Θαλάσσιας Ασφάλειας, που εδρεύει στο Μπαχρέιν, εξακολουθεί να αξιολογεί το επίπεδο απειλής για τη διέλευση των Στενών ως «σοβαρό».
Σύμφωνα με τον Οργανισμό Ναυτιλιακών Επιχειρήσεων Εμπορίου του Ηνωμένου Βασιλείου (UKMTO), η κίνηση των πλοίων στα Στενά παραμένει 75% χαμηλότερη από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο.
Η παγκόσμια προσφορά πετρελαίου παραμένει υπό πίεση
Η παγκόσμια προσφορά αργού πετρελαίου και πετρελαϊκών προϊόντων εξακολουθεί να υπολείπεται της ζήτησης, ενώ οι εξαγωγές πετρελαϊκών προϊόντων από την περιοχή έχουν ανακάμψει μόλις στο 58% των κανονικών επιπέδων πριν από τον πόλεμο.
Η Anna Sobasich, αναλύτρια εμπορικού κινδύνου στην Kpler, δήλωσε πρόσφατα στους «New York Times» ότι η αύξηση του αριθμού των πλοίων και του όγκου πετρελαίου που διέρχεται από την περιοχή σε σχέση με τις πρώτες ημέρες του πολέμου «δεν σημαίνει ότι οι ροές έχουν επιστρέψει στην κανονικότητα».
Το Ιράν μπορεί να αντέξει περισσότερο πόνο
Ο Donald Trump ενδέχεται να έχει δίκιο, σύμφωνα με τον Alan Air, στην εκτίμησή του ότι ο οικονομικός πόνος αυξάνεται ταχύτερα στο Ιράν από ό,τι στις ΗΠΑ.
Ωστόσο, το Ιράν διεξάγει έναν πόλεμο που θεωρεί υπαρξιακό και, ως εκ τούτου, είναι πιθανό να αντέξει επίπεδα πίεσης πολύ υψηλότερα από εκείνα που θα μπορούσε να αντέξει μια αμερικανική κυβέρνηση που εμπλέκεται σε έναν μη δημοφιλή πόλεμο.
Η απότομη αύξηση των τιμών της βενζίνης και του πετρελαίου κίνησης θα μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα στους Ρεπουμπλικάνους στις ενδιάμεσες εκλογές του επόμενου μήνα στις ΗΠΑ.
Το Ιράν, αντίθετα, διαθέτει εκτεταμένες και δοκιμασμένες υποδομές και έχει δείξει ότι δεν διαμορφώνει την πολιτική του με βάση εκλογικούς υπολογισμούς.
Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, η κυβέρνηση Trump φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται ότι οι Ιρανοί αξιωματούχοι έχουν πλέον γίνει περισσότερο στρατιωτικοποιημένοι.
Ως αποτέλεσμα, απέναντι στην κλιμάκωση της αμερικανικής οικονομικής πίεσης και την επιδείνωση της στρατηγικής κατάστασης, είναι πολύ πιθανότερο να επιλέξουν, σύμφωνα με την ανάλυση, στρατιωτική κλιμάκωση αντί για υποχώρηση.
Το μάθημα του Βιετνάμ
Ο Alan Air παραπέμπει, τέλος, σε ένα περιστατικό που φέρεται να συνέβη λίγο μετά το τέλος του πολέμου του Βιετνάμ.
Σύμφωνα με την ιστορία, ένας Αμερικανός συνταγματάρχης φέρεται να είπε στον Βιετναμέζο ομόλογό του:
«Ποτέ δεν μας νικήσατε στο πεδίο της μάχης».
Ο Βιετναμέζος συνταγματάρχης φέρεται να σκέφτηκε για λίγο και στη συνέχεια απάντησε:
«Μπορεί να είναι έτσι, αλλά αυτό είναι άσχετο».
Για τον συγγραφέα, το ίδιο ενδέχεται να ισχύει και στην περίπτωση του Ιράν.
Ναι, οι ΗΠΑ έχουν καταστρέψει μεγάλο μέρος των στρατιωτικών δυνατοτήτων του Ιράν.
Ναι, οι ΗΠΑ έχουν παραλύσει την ιρανική οικονομία και έχουν οδηγήσει ακόμη περισσότερους Ιρανούς σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες διαβίωσης.
Και ναι, οι ΗΠΑ εξάγουν πλέον περισσότερο πετρέλαιο από την περιοχή σε σχέση με την αρχή του πολέμου.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον Alan Air, κανένα από τα παραπάνω δεν φέρνει τις ΗΠΑ ιδιαίτερα πιο κοντά στη νίκη.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών